۱۰۰ فعل مهم و پرکاربرد آلمانی (A1-B1)
فعل اصلی (Infinitiv)، گذشته ساده (Präteritum) و گذشته کامل (Perfekt) به همراه معنی فارسی و یک مثال.
haben
داشتن
حال (Präsens):
haben
– Ich habe Hunger. (من گرسنه هستم.)
گذشته ساده (Präteritum):
hatte
– Ich hatte keine Zeit. (من وقت نداشتم.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gehabt
– Ich habe ein Auto gehabt. (من یک ماشین داشته‌ام.)
sein
بودن
حال (Präsens):
sein
– Du bist schön. (تو زیبایی.)
گذشته ساده (Präteritum):
war
– Er war gestern hier. (او دیروز اینجا بود.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist gewesen
– Sie ist glücklich gewesen. (او خوشحال بوده است.)
werden
شدن / برای آینده
حال (Präsens):
werden
– Ich werde Arzt. (من دکتر می‌شوم.)
گذشته ساده (Präteritum):
wurde
– Es wurde dunkel. (تاریک شد.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist geworden
– Er ist alt geworden. (او پیر شده است.)
können
توانستن
حال (Präsens):
können
– Ich kann Deutsch sprechen. (من می‌توانم آلمانی صحبت کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
konnte
– Ich konnte dir helfen. (من می‌توانستم به تو کمک کنم.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gekonnt
– Sie hat es gekonnt /Wir haben schwimmen können. (او توانسته است.)
müssen
مجبور بودن / باید
حال (Präsens):
müssen
– Ich muss arbeiten. (من باید کار کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
musste
– Er musste gehen. (او مجبور بود برود.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gemusst
– Wir haben gemusst/Wir haben lernen müssen. (ما مجبور بوده‌ایم.)
wollen
خواستن
حال (Präsens):
wollen
– Ich will ein Eis. (من یک بستنی می‌خواهم.)
گذشته ساده (Präteritum):
wollte
– Sie wollte schlafen. (او می‌خواست بخوابد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gewollt
– Er hat gewollt./Ich habe reisen wollen. (او خواسته است.)
dürfen
اجازه داشتن
حال (Präsens):
dürfen
– Du darfst jetzt gehen. (تو الان اجازه داری بروی.)
گذشته ساده (Präteritum):
durfte
– Ich durfte das nicht. (من اجازه آن را نداشتم.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gedurft
– Sie hat es gedurft./Ich habe gehen dürfen (او اجازه داشته است.)
sollen
بایستن / تکلیف
حال (Präsens):
sollen
– Du sollst lernen. (تو باید درس بخوانی.)
گذشته ساده (Präteritum):
sollte
– Er sollte kommen. (او باید می‌آمد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gesollt
– Sie hat gesollt./Ich habe lernen sollen. (او موظف بوده است.)
mögen
دوست داشتن / تمایل داشتن
حال (Präsens):
mögen
– Ich mag Schokolade. (من شکلات دوست دارم.)
گذشته ساده (Präteritum):
mochte
– Er mochte Katzen. (او گربه‌ها را دوست داشت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gemocht
– Ich habe ihn gemocht. (من او را دوست داشته‌ام.)
wissen
دانستن (یک حقیقت)
حال (Präsens):
wissen
– Ich weiß die Antwort. (من جواب را می‌دانم.)
گذشته ساده (Präteritum):
wusste
– Er wusste nichts. (او چیزی نمی‌دانست.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gewusst
– Wir haben gewusst. (ما می‌دانسته‌ایم.)
geben
دادن
حال (Präsens):
geben
– Ich gebe dir das Buch. (من کتاب را به تو می‌دهم.)
گذشته ساده (Präteritum):
gab
– Er gab mir einen Apfel. (او به من یک سیب داد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gegeben
– Ich habe dir Geld gegeben. (من به تو پول داده‌ام.)
kommen
آمدن
حال (Präsens):
kommen
– Ich komme aus dem Iran. (من اهل ایران هستم.)
گذشته ساده (Präteritum):
kam
– Sie kam zu spät. (او دیر آمد.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist gekommen
– Er ist nach Hause gekommen. (او به خانه آمده است.)
gehen
رفتن
حال (Präsens):
gehen
– Wir gehen ins Kino. (ما به سینما می‌رویم.)
گذشته ساده (Präteritum):
ging
– Ich ging spazieren. (من قدم زدم.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist gegangen
– Sie ist zur Arbeit gegangen. (او سر کار رفته است.)
sehen
دیدن
حال (Präsens):
sehen
– Ich sehe dich. (من تو را می‌بینم.)
گذشته ساده (Präteritum):
sah
– Er sah einen Vogel. (او یک پرنده دید.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gesehen
– Hast du den Film gesehen? (آیا فیلم را دیده‌ای؟)
machen
انجام دادن / درست کردن
حال (Präsens):
machen
– Was machst du? (چه کار می‌کنی؟)
گذشته ساده (Präteritum):
machte
– Ich machte meine Hausaufgaben. (من تکالیفم را انجام دادم.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gemacht
– Wir haben eine Reise gemacht. (ما یک سفر انجام داده‌ایم.)
sagen
گفتن
حال (Präsens):
sagen
– Was sagst du? (چه می‌گویی؟)
گذشته ساده (Präteritum):
sagte
– Er sagte “Hallo”. (او گفت “سلام”.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gesagt
– Ich habe die Wahrheit gesagt. (من حقیقت را گفته‌ام.)
sprechen
صحبت کردن
حال (Präsens):
sprechen
– Sie spricht gut Spanisch. (او خوب اسپانیایی صحبت می‌کند.)
گذشته ساده (Präteritum):
sprach
– Wir sprachen über das Wetter. (ما درباره آب و هوا صحبت کردیم.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gesprochen
– Er hat mit mir gesprochen. (او با من صحبت کرده است.)
fragen
پرسیدن
حال (Präsens):
fragen
– Ich frage den Lehrer. (من از معلم می‌پرسم.)
گذشته ساده (Präteritum):
fragte
– Er fragte nach dem Weg. (او راه را پرسید.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gefragt
– Sie hat mich gefragt. (او از من پرسیده است.)
brauchen
نیاز داشتن
حال (Präsens):
brauchen
– Ich brauche deine Hilfe. (من به کمک تو نیاز دارم.)
گذشته ساده (Präteritum):
brauchte
– Er brauchte einen Stift. (او به یک خودکار نیاز داشت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gebraucht
– Wir haben das Auto gebraucht. (ما به ماشین نیاز داشته‌ایم.)
leben
زندگی کردن
حال (Präsens):
leben
– Ich lebe in Berlin. (من در برلین زندگی می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
lebte
– Er lebte glücklich. (او شاد زندگی می‌کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gelebt
– Sie hat lange gelebt. (او طولانی زندگی کرده است.)
arbeiten
کار کردن
حال (Präsens):
arbeiten
– Ich arbeite im Büro. (من در دفتر کار می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
arbeitete
– Er arbeitete fleißig. (او با پشتکار کار می‌کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gearbeitet
– Wir haben gestern gearbeitet. (ما دیروز کار کرده‌ایم.)
lernen
یاد گرفتن / درس خواندن
حال (Präsens):
lernen
– Ich lerne Deutsch. (من آلمانی یاد می‌گیرم.)
گذشته ساده (Präteritum):
lernte
– Er lernte schnell. (او سریع یاد گرفت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gelernt
– Sie hat viel gelernt. (او زیاد درس خوانده است.)
kaufen
خریدن
حال (Präsens):
kaufen
– Ich kaufe Brot. (من نان می‌خرم.)
گذشته ساده (Präteritum):
kaufte
– Er kaufte ein neues Handy. (او یک موبایل جدید خرید.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gekauft
– Ich habe ein Buch gekauft. (من یک کتاب خریده‌ام.)
essen
خوردن
حال (Präsens):
essen
– Ich esse Pizza. (من پیتزا می‌خورم.)
گذشته ساده (Präteritum):
aß
– Er aß einen Apfel. (او یک سیب خورد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gegessen
– Wir haben zu Mittag gegessen. (ما ناهار خورده‌ایم.)
trinken
نوشیدن
حال (Präsens):
trinken
– Ich trinke Wasser. (من آب می‌نوشم.)
گذشته ساده (Präteritum):
trank
– Er trank Kaffee. (او قهوه نوشید.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat getrunken
– Sie hat Milch getrunken. (او شیر نوشیده است.)
schlafen
خوابیدن
حال (Präsens):
schlafen
– Ich schlafe lange. (من زیاد می‌خوابم.)
گذشته ساده (Präteritum):
schlief
– Er schlief tief. (او عمیق خوابید.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geschlafen
– Hast du gut geschlafen? (خوب خوابیده‌ای؟)
lesen
خواندن
حال (Präsens):
lesen
– Ich lese ein Buch. (من یک کتاب می‌خوانم.)
گذشته ساده (Präteritum):
las
– Er las die Zeitung. (او روزنامه خواند.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gelesen
– Wir haben den Text gelesen. (ما متن را خوانده‌ایم.)
schreiben
نوشتن
حال (Präsens):
schreiben
– Ich schreibe einen Brief. (من یک نامه می‌نویسم.)
گذشته ساده (Präteritum):
schrieb
– Er schrieb seinen Namen. (او نامش را نوشت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geschrieben
– Sie hat eine E-Mail geschrieben. (او یک ایمیل نوشته است.)
hören
شنیدن
حال (Präsens):
hören
– Ich höre Musik. (من موسیقی گوش می‌دهم.)
گذشته ساده (Präteritum):
hörte
– Er hörte ein Geräusch. (او یک صدا شنید.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gehört
– Ich habe das Lied gehört. (من آهنگ را گوش داده‌ام.)
finden
پیدا کردن
حال (Präsens):
finden
– Ich finde meinen Schlüssel. (من کلیدم را پیدا می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
fand
– Er fand eine Lösung. (او یک راه حل پیدا کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gefunden
– Wir haben den Weg gefunden. (ما راه را پیدا کرده‌ایم.)
denken
فکر کردن
حال (Präsens):
denken
– Ich denke an dich. (من به تو فکر می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
dachte
– Er dachte über das Problem nach. (او به مشکل فکر کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gedacht
– Sie hat gut gedacht. (او خوب فکر کرده است.)
bleiben
ماندن
حال (Präsens):
bleiben
– Ich bleibe zu Hause. (من در خانه می‌مانم.)
گذشته ساده (Präteritum):
blieb
– Er blieb ruhig. (او آرام ماند.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist geblieben
– Wir sind lange geblieben. (ما طولانی مانده‌ایم.)
helfen
کمک کردن
حال (Präsens):
helfen
– Kannst du mir helfen? (می‌توانی به من کمک کنی؟)
گذشته ساده (Präteritum):
half
– Er half seinem Bruder. (او به برادرش کمک کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geholfen
– Sie hat mir geholfen. (او به من کمک کرده است.)
fahren
راندن / رفتن با وسیله نقلیه
حال (Präsens):
fahren
– Ich fahre nach Berlin. (من به برلین می‌روم.)
گذشته ساده (Präteritum):
fuhr
– Er fuhr schnell. (او سریع راند.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist gefahren
– Wir sind mit dem Zug gefahren. (ما با قطار رفته‌ایم.)
nehmen
گرفتن / برداشتن
حال (Präsens):
nehmen
– Ich nehme ein Taxi. (من یک تاکسی می‌گیرم.)
گذشته ساده (Präteritum):
nahm
– Er nahm das Geld. (او پول را برداشت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat genommen
– Sie hat die Tabletten genommen. (او قرص‌ها را گرفته است.)
bringen
آوردن
حال (Präsens):
bringen
– Ich bringe dir Blumen. (من برایت گل می‌آورم.)
گذشته ساده (Präteritum):
brachte
– Er brachte den Müll raus. (او زباله را بیرون برد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gebracht
– Sie hat das Essen gebracht. (او غذا را آورده است.)
spielen
بازی کردن
حال (Präsens):
spielen
– Wir spielen Fußball. (ما فوتبال بازی می‌کنیم.)
گذشته ساده (Präteritum):
spielte
– Er spielte Klavier. (او پیانو می‌زد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gespielt
– Hast du gespielt? (بازی کرده‌ای؟)
warten
منتظر ماندن
حال (Präsens):
warten
– Ich warte auf den Bus. (من منتظر اتوبوس هستم.)
گذشته ساده (Präteritum):
wartete
– Er wartete lange. (او طولانی منتظر ماند.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gewartet
– Sie hat auf dich gewartet. (او منتظر تو بوده است.)
zeigen
نشان دادن
حال (Präsens):
zeigen
– Zeig mir das Bild. (تصویر را به من نشان بده.)
گذشته ساده (Präteritum):
zeigte
– Er zeigte auf die Tür. (او به در اشاره کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gezeigt
– Sie hat mir den Weg gezeigt. (او راه را به من نشان داده است.)
fragen
پرسیدن
حال (Präsens):
fragen
– Ich frage den Lehrer. (من از معلم می‌پرسم.)
گذشته ساده (Präteritum):
fragte
– Er fragte nach dem Weg. (او راه را پرسید.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gefragt
– Sie hat mich gefragt. (او از من پرسیده است.)
antworten
پاسخ دادن
حال (Präsens):
antworten
– Ich antworte dir später. (من بعداً به تو پاسخ می‌دهم.)
گذشته ساده (Präteritum):
antwortete
– Er antwortete schnell. (او سریع پاسخ داد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geantwortet
– Hast du geantwortet? (آیا پاسخ داده‌ای؟)
erklären
توضیح دادن
حال (Präsens):
erklären
– Ich erkläre die Regel. (من قانون را توضیح می‌دهم.)
گذشته ساده (Präteritum):
erklärte
– Er erklärte das Problem. (او مشکل را توضیح داد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat erklärt
– Sie hat alles erklärt. (او همه چیز را توضیح داده است.)
beginnen
شروع کردن
حال (Präsens):
beginnen
– Wir beginnen jetzt. (ما الان شروع می‌کنیم.)
گذشته ساده (Präteritum):
begann
– Der Film begann. (فیلم شروع شد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat begonnen
– Es hat schon begonnen. (قبلاً شروع شده است.)
enden
تمام کردن / پایان دادن
حال (Präsens):
enden
– Die Stunde endet. (ساعت تمام می‌شود.)
گذشته ساده (Präteritum):
endete
– Der Tag endete. (روز تمام شد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geendet
– Es hat geendet. (تمام شده است.)
öffnen
باز کردن
حال (Präsens):
öffnen
– Ich öffne die Tür. (من در را باز می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
öffnete
– Er öffnete das Fenster. (او پنجره را باز کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geöffnet
– Sie hat den Laden geöffnet. (او فروشگاه را باز کرده است.)
schließen
بستن
حال (Präsens):
schließen
– Ich schließe die Augen. (من چشمانم را می‌بندم.)
گذشته ساده (Präteritum):
schloss
– Er schloss die Tür. (او در را بست.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geschlossen
– Wir haben das Fenster geschlossen. (ما پنجره را بسته‌ایم.)
bekommen
دریافت کردن / گرفتن
حال (Präsens):
bekommen
– Ich bekomme ein Geschenk. (من یک هدیه می‌گیرم.)
گذشته ساده (Präteritum):
bekam
– Er bekam die Nachricht. (او خبر را دریافت کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat bekommen
– Sie hat Post bekommen. (او نامه دریافت کرده است.)
geben
دادن
حال (Präsens):
geben
– Ich gebe dir das Buch. (من کتاب را به تو می‌دهم.)
گذشته ساده (Präteritum):
gab
– Er gab mir einen Apfel. (او به من یک سیب داد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gegeben
– Ich habe dir Geld gegeben. (من به تو پول داده‌ام.)
wiederholen
تکرار کردن
حال (Präsens):
wiederholen
– Wiederhole den Satz. (جمله را تکرار کن.)
گذشته ساده (Präteritum):
wiederholte
– Er wiederholte die Frage. (او سوال را تکرار کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat wiederholt
– Sie hat das Wort wiederholt. (او کلمه را تکرار کرده است.)
verstehen
فهمیدن
حال (Präsens):
verstehen
– Ich verstehe das nicht. (من این را نمی‌فهمم.)
گذشته ساده (Präteritum):
verstand
– Er verstand die Aufgabe. (او تکلیف را فهمید.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat verstanden
– Hast du verstanden? (آیا فهمیده‌ای؟)
anrufen
تلفن کردن
حال (Präsens):
anrufen
– Ich rufe dich an. (من به تو زنگ می‌زنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
rief an
– Er rief mich gestern an. (او دیروز به من زنگ زد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat angerufen
– Sie hat angerufen. (او تلفن کرده است.)
aufstehen
برخاستن / بیدار شدن
حال (Präsens):
aufstehen
– Ich stehe um 7 Uhr auf. (من ساعت ۷ بیدار می‌شوم.)
گذشته ساده (Präteritum):
stand auf
– Er stand früh auf. (او زود بیدار شد.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist aufgestanden
– Wir sind aufgestanden. (ما بیدار شده‌ایم.)
einkaufen
خرید کردن
حال (Präsens):
einkaufen
– Ich kaufe im Supermarkt ein. (من در سوپرمارکت خرید می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
kaufte ein
– Er kaufte gestern ein. (او دیروز خرید کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat eingekauft
– Sie hat viel eingekauft. (او زیاد خرید کرده است.)
fernsehen
تلویزیون تماشا کردن
حال (Präsens):
fernsehen
– Wir sehen abends fern. (ما شب‌ها تلویزیون تماشا می‌کنیم.)
گذشته ساده (Präteritum):
sah fern
– Er sah einen Film fern. (او یک فیلم تماشا کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat ferngesehen
– Ich habe ferngesehen. (من تلویزیون تماشا کرده‌ام.)
mitbringen
با خود آوردن
حال (Präsens):
mitbringen
– Bringst du etwas mit? (چیزی با خودت می‌آوری؟)
گذشته ساده (Präteritum):
brachte mit
– Er brachte Essen mit. (او غذا با خود آورد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat mitgebracht
– Ich habe Geschenke mitgebracht. (من هدایایی با خود آورده‌ام.)
einladen
دعوت کردن
حال (Präsens):
einladen
– Ich lade dich ein. (من تو را دعوت می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
lud ein
– Er lud Freunde ein. (او دوستان را دعوت کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat eingeladen
– Sie hat uns eingeladen. (او ما را دعوت کرده است.)
bestellen
سفارش دادن
حال (Präsens):
bestellen
– Ich bestelle eine Pizza. (من یک پیتزا سفارش می‌دهم.)
گذشته ساده (Präteritum):
bestellte
– Er bestellte ein Taxi. (او یک تاکسی سفارش داد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat bestellt
– Wir haben die Rechnung bestellt. (ما صورتحساب را سفارش داده‌ایم.)
bezahlen
پرداخت کردن
حال (Präsens):
bezahlen
– Ich bezahle die Miete. (من اجاره را پرداخت می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
bezahlte
– Er bezahlte das Auto. (او پول ماشین را پرداخت کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat bezahlt
– Wir haben die Rechnung bezahlt. (ما صورتحساب را پرداخت کرده‌ایم.)
buchen
رزرو کردن
حال (Präsens):
buchen
– Ich buche einen Flug. (من یک پرواز رزرو می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
buchte
– Er buchte ein Hotelzimmer. (او یک اتاق هتل رزرو کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gebucht
– Sie hat die Reise gebucht. (او سفر را رزرو کرده است.)
unterschreiben
امضا کردن
حال (Präsens):
unterschreiben
– Ich unterschreibe den Vertrag. (من قرارداد را امضا می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
unterschrieb
– Er unterschrieb das Formular. (او فرم را امضا کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat unterschrieben
– Sie hat die Dokumente unterschrieben. (او اسناد را امضا کرده است.)
wiederholen
تکرار کردن
حال (Präsens):
wiederholen
– Wiederhole den Satz. (جمله را تکرار کن.)
گذشته ساده (Präteritum):
wiederholte
– Er wiederholte die Frage. (او سوال را تکرار کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat wiederholt
– Sie hat das Wort wiederholt. (او کلمه را تکرار کرده است.)
sich freuen
خوشحال شدن
حال (Präsens):
sich freuen
– Ich freue mich auf den Urlaub. (من برای تعطیلات خوشحالم.)
گذشته ساده (Präteritum):
freute sich
– Er freute sich über das Geschenk. (او از هدیه خوشحال شد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat sich gefreut
– Sie hat sich gefreut. (او خوشحال شده است.)
sich treffen
ملاقات کردن
حال (Präsens):
sich treffen
– Ich treffe mich mit Freunden. (من با دوستانم ملاقات می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
traf sich
– Er traf sich mit ihr. (او با او ملاقات کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat sich getroffen
– Wir haben uns getroffen. (ما ملاقات کرده‌ایم.)
wünschen
آرزو کردن
حال (Präsens):
wünschen
– Ich wünsche dir Glück. (من برایت آرزوی موفقیت می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
wünschte
– Er wünschte sich ein Auto. (او برای خود یک ماشین آرزو کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gewünscht
– Sie hat sich etwas gewünscht. (او برای خود چیزی آرزو کرده است.)
zeigen
نشان دادن
حال (Präsens):
zeigen
– Zeig mir das Bild. (تصویر را به من نشان بده.)
گذشته ساده (Präteritum):
zeigte
– Er zeigte auf die Tür. (او به در اشاره کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gezeigt
– Sie hat mir den Weg gezeigt. (او راه را به من نشان داده است.)
passen
مناسب بودن / اندازه بودن
حال (Präsens):
passen
– Die Schuhe passen. (کفش‌ها اندازه هستند.)
گذشته ساده (Präteritum):
passte
– Das Kleid passte nicht. (لباس اندازه نبود.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gepasst
– Es hat gut gepasst. (خوب مناسب بوده است.)
bekommen
دریافت کردن / گرفتن
حال (Präsens):
bekommen
– Ich bekomme ein Geschenk. (من یک هدیه می‌گیرم.)
گذشته ساده (Präteritum):
bekam
– Er bekam die Nachricht. (او خبر را دریافت کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat bekommen
– Sie hat Post bekommen. (او نامه دریافت کرده است.)
studieren
تحصیل کردن / مطالعه کردن
حال (Präsens):
studieren
– Ich studiere Medizin. (من پزشکی می‌خوانم.)
گذشته ساده (Präteritum):
studierte
– Er studierte in München. (او در مونیخ تحصیل می‌کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat studiert
– Sie hat Germanistik studiert. (او آلمانی‌شناسی خوانده است.)
fahren
راندن / رفتن با وسیله نقلیه
حال (Präsens):
fahren
– Ich fahre nach Berlin. (من به برلین می‌روم.)
گذشته ساده (Präteritum):
fuhr
– Er fuhr schnell. (او سریع راند.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist gefahren
– Wir sind mit dem Zug gefahren. (ما با قطار رفته‌ایم.)
glauben
باور کردن
حال (Präsens):
glauben
– Ich glaube dir. (من تو را باور می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
glaubte
– Er glaubte an Wunder. (او به معجزه باور داشت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geglaubt
– Sie hat ihm geglaubt. (او او را باور کرده است.)
kennen
شناختن / آشنا بودن
حال (Präsens):
kennen
– Ich kenne diesen Ort. (من این مکان را می‌شناسم.)
گذشته ساده (Präteritum):
kannte
– Er kannte die Antwort nicht. (او پاسخ را نمی‌دانست.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gekannt
– Wir haben uns lange gekannt. (ما مدت زیادی است که یکدیگر را می‌شناسیم.)
liegen
دراز کشیدن / قرار داشتن (افقی)
حال (Präsens):
liegen
– Das Buch liegt auf dem Tisch. (کتاب روی میز قرار دارد.)
گذشته ساده (Präteritum):
lag
– Er lag im Bett. (او در رختخواب دراز کشیده بود.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gelegen
– Es hat dort gelegen. (آن چیز آنجا قرار داشته است.)
stehen
ایستادن / قرار داشتن (عمودی)
حال (Präsens):
stehen
– Ich stehe am Fenster. (من کنار پنجره ایستاده‌ام.)
گذشته ساده (Präteritum):
stand
– Er stand auf dem Stuhl. (او روی صندلی ایستاده بود.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gestanden
– Das Buch hat im Regal gestanden. (کتاب در قفسه قرار داشته است.)
sitzen
نشستن
حال (Präsens):
sitzen
– Ich sitze auf dem Stuhl. (من روی صندلی نشسته‌ام.)
گذشته ساده (Präteritum):
saß
– Er saß im Kino. (او در سینما نشسته بود.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gesessen
– Wir haben lange gesessen. (ما طولانی نشسته‌ایم.)
dürfen
اجازه داشتن
حال (Präsens):
dürfen
– Du darfst jetzt gehen. (تو الان اجازه داری بروی.)
گذشته ساده (Präteritum):
durfte
– Ich durfte das nicht. (من اجازه آن را نداشتم.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gedurft
– Sie hat es gedurft. (او اجازه داشته است.)
sollen
بایستن / تکلیف
حال (Präsens):
sollen
– Du sollst lernen. (تو باید درس بخوانی.)
گذشته ساده (Präteritum):
sollte
– Er sollte kommen. (او باید می‌آمد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gesollt
– Sie hat gesollt. (او موظف بوده است.)
mögen
دوست داشتن / تمایل داشتن
حال (Präsens):
mögen
– Ich mag Schokolade. (من شکلات دوست دارم.)
گذشته ساده (Präteritum):
mochte
– Er mochte Katzen. (او گربه‌ها را دوست داشت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gemocht
– Ich habe ihn gemocht. (من او را دوست داشته‌ام.)
wissen
دانستن (یک حقیقت)
حال (Präsens):
wissen
– Ich weiß die Antwort. (من جواب را می‌دانم.)
گذشته ساده (Präteritum):
wusste
– Er wusste nichts. (او چیزی نمی‌دانست.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gewusst
– Wir haben gewusst. (ما می‌دانسته‌ایم.)
kennen
شناختن / آشنا بودن
حال (Präsens):
kennen
– Ich kenne diesen Ort. (من این مکان را می‌شناسم.)
گذشته ساده (Präteritum):
kannte
– Er kannte die Antwort nicht. (او پاسخ را نمی‌دانست.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gekannt
– Wir haben uns lange gekannt. (ما مدت زیادی است که یکدیگر را می‌شناسیم.)
nennen
نامیدن / نام بردن
حال (Präsens):
nennen
– Ich nenne ihn Peter. (من او را پیتر می‌نامم.)
گذشته ساده (Präteritum):
nannte
– Er nannte seinen Hund. (او سگش را نام برد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat genannt
– Sie hat seinen Namen genannt. (او نام او را برده است.)
glauben
باور کردن
حال (Präsens):
glauben
– Ich glaube dir. (من تو را باور می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
glaubte
– Er glaubte an Wunder. (او به معجزه باور داشت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geglaubt
– Sie hat ihm geglaubt. (او او را باور کرده است.)
ändern
تغییر دادن
حال (Präsens):
ändern
– Ich ändere meine Meinung. (من نظرم را تغییر می‌دهم.)
گذشته ساده (Präteritum):
änderte
– Er änderte das Passwort. (او رمز عبور را تغییر داد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geändert
– Sie hat ihren Plan geändert. (او برنامه خود را تغییر داده است.)
zeigen
نشان دادن
حال (Präsens):
zeigen
– Zeig mir das Bild. (تصویر را به من نشان بده.)
گذشته ساده (Präteritum):
zeigte
– Er zeigte auf die Tür. (او به در اشاره کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gezeigt
– Sie hat mir den Weg gezeigt. (او راه را به من نشان داده است.)
beginnen
شروع کردن
حال (Präsens):
beginnen
– Wir beginnen jetzt. (ما الان شروع می‌کنیم.)
گذشته ساده (Präteritum):
begann
– Der Film begann. (فیلم شروع شد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat begonnen
– Es hat schon begonnen. (قبلاً شروع شده است.)
bleiben
ماندن
حال (Präsens):
bleiben
– Ich bleibe zu Hause. (من در خانه می‌مانم.)
گذشته ساده (Präteritum):
blieb
– Er blieb ruhig. (او آرام ماند.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist geblieben
– Wir sind lange geblieben. (ما طولانی مانده‌ایم.)
brauchen
نیاز داشتن
حال (Präsens):
brauchen
– Ich brauche deine Hilfe. (من به کمک تو نیاز دارم.)
گذشته ساده (Präteritum):
brauchte
– Er brauchte einen Stift. (او به یک خودکار نیاز داشت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gebraucht
– Wir haben das Auto gebraucht. (ما به ماشین نیاز داشته‌ایم.)
entscheiden
تصمیم گرفتن
حال (Präsens):
entscheiden
– Ich entscheide mich für Rot. (من برای قرمز تصمیم می‌گیرم.)
گذشته ساده (Präteritum):
entschied
– Er entschied sich schnell. (او سریع تصمیم گرفت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat entschieden
– Sie hat sich entschieden. (او تصمیم گرفته است.)
erzählen
تعریف کردن / گفتن
حال (Präsens):
erzählen
– Ich erzähle dir eine Geschichte. (من برایت یک داستان تعریف می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
erzählte
– Er erzählte Witze. (او لطیفه تعریف کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat erzählt
– Sie hat die Wahrheit erzählt. (او حقیقت را گفته است.)
gewinnen
بردن / پیروز شدن
حال (Präsens):
gewinnen
– Wir gewinnen das Spiel. (ما بازی را می‌بریم.)
گذشته ساده (Präteritum):
gewann
– Er gewann eine Medaille. (او یک مدال برد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gewonnen
– Sie hat den Wettbewerb gewonnen. (او در مسابقه پیروز شده است.)
verlieren
باختن / گم کردن
حال (Präsens):
verlieren
– Ich verliere meinen Schlüssel. (من کلیدم را گم می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
verlor
– Er verlor das Spiel. (او بازی را باخت.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat verloren
– Sie hat ihren Geldbeutel verloren. (او کیف پولش را گم کرده است.)
beginnen
شروع کردن
حال (Präsens):
beginnen
– Wir beginnen jetzt. (ما الان شروع می‌کنیم.)
گذشته ساده (Präteritum):
begann
– Der Film begann. (فیلم شروع شد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat begonnen
– Es hat schon begonnen. (قبلاً شروع شده است.)
versuchen
تلاش کردن / امتحان کردن
حال (Präsens):
versuchen
– Ich versuche es. (من آن را امتحان می‌کنم/تلاش می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
versuchte
– Er versuchte zu schlafen. (او تلاش کرد بخوابد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat versucht
– Sie hat alles versucht. (او همه چیز را امتحان کرده است.)
schmecken
مزه دادن / مزه کردن
حال (Präsens):
schmecken
– Das Essen schmeckt gut. (غذا مزه خوبی می‌دهد.)
گذشته ساده (Präteritum):
schmeckte
– Es schmeckte nach Zitrone. (مزه لیمو می‌داد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat geschmeckt
– Es hat mir gut geschmeckt. (من مزه خوبی از آن برده‌ام.)
zeigen
نشان دادن
حال (Präsens):
zeigen
– Zeig mir das Bild. (تصویر را به من نشان بده.)
گذشته ساده (Präteritum):
zeigte
– Er zeigte auf die Tür. (او به در اشاره کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gezeigt
– Sie hat mir den Weg gezeigt. (او راه را به من نشان داده است.)
singen
آواز خواندن
حال (Präsens):
singen
– Ich singe gerne. (من دوست دارم آواز بخوانم.)
گذشته ساده (Präteritum):
sang
– Er sang ein Lied. (او یک آهنگ خواند.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat gesungen
– Wir haben zusammen gesungen. (ما با هم آواز خوانده‌ایم.)
tanzen
رقصیدن
حال (Präsens):
tanzen
– Ich tanze gern. (من دوست دارم برقصم.)
گذشته ساده (Präteritum):
tanzte
– Er tanzte Samba. (او سامبا رقصید.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat getanzt
– Wir haben getanzt. (ما رقصیده‌ایم.)
reisen
سفر کردن
حال (Präsens):
reisen
– Ich reise nach Italien. (من به ایتالیا سفر می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
reiste
– Er reiste allein. (او تنها سفر کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
ist gereist
– Sie ist viel gereist. (او زیاد سفر کرده است.)
bestellen
سفارش دادن
حال (Präsens):
bestellen
– Ich bestelle eine Pizza. (من یک پیتزا سفارش می‌دهم.)
گذشته ساده (Präteritum):
bestellte
– Er bestellte ein Taxi. (او یک تاکسی سفارش داد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat bestellt
– Wir haben die Rechnung bestellt. (ما صورتحساب را سفارش داده‌ایم.)
sich entschuldigen
عذرخواهی کردن
حال (Präsens):
sich entschuldigen
– Ich entschuldige mich. (من عذرخواهی می‌کنم.)
گذشته ساده (Präteritum):
entschuldigte sich
– Er entschuldigte sich bei ihr. (او از او عذرخواهی کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat sich entschuldigt
– Sie hat sich entschuldigt. (او عذرخواهی کرده است.)
wiederholen
تکرار کردن
حال (Präsens):
wiederholen
– Wiederhole den Satz. (جمله را تکرار کن.)
گذشته ساده (Präteritum):
wiederholte
– Er wiederholte die Frage. (او سوال را تکرار کرد.)
گذشته کامل (Perfekt):
hat wiederholt
– Sie hat das Wort wiederholt. (او کلمه را تکرار کرده است.)